Abstract
Wstęp: Ryzyko zatorowości płucnej (ZP) u chorych na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP) w okresie zaostrzenia jest wyższe niż u osób niechorujących na POChP. Celem badania była ocena częstości występowania zatorowości oraz parametrów krytycznych związanych z ryzykiem ZP u chorych na POChP w okresie zaostrzenia. Materiał i metody: Przeprowadzono badanie przekrojowe u 68 kolejnych chorych na zaostrzenie POChP, kierowanych na Oddział Chorób Płuc Szpitala Shariati w Teheranie w latach 2013–2014. U wszystkich chorych zebrano dane z wywiadu dotyczące przebiegu choroby oraz przeprowadzono badanie przedmiotowe, wykonano gazometrię krwi tętniczej, spirometrię, elektrokardiografię oraz echokardiografię. U wszystkich chorych przeprowadzono angiografię tomografii komputerowej jako metodę z wyboru w diagnostyce ZP. Wyniki: Zmiany wskazujące na ZP w badaniu angio-TK stwierdzono u pięciu chorych (7.4%). Byli to wyłącznie mężczyźni, o wyższej średniej wieku (79 v. 65 lat), niższym średnim ciśnieniu skurczowym (88.36 v. 118.33 mm Hg), oraz wyższej średniej częstości pracy serca (133.12 v. 90.33 uderzeń/min), w porównaniu z chorymi na zaostrzenie POChP bez cech zatorowości płucnej. U chorych z zatorowością płucną wykazano niższe stężenia HCO3 (2.33 v. 9.44 mEq/L) i PCO2 (44.35 v. 51.43 mm Hg). Średnia wartość frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF, left ventricular ejection fraction) była niższa u chorych z cechami ZP (34.14 ± 4.49% v. 46.94 ± 8.27%). Wnioski: W badanej grupie chorych na zaostrzenie POChP zator płucny rozpoznano u 7.4% badanych. Uzyskane wyniki wskazują, że płeć męska, starszy wiek, niskie ciśnienie tętnicze, tachykardia, zasadowica oddechowa są czynnikami związanymi z ryzykiem zatorowości płucnej u chorych na POChP z cechami zaostrzenia.