Next Issue
Volume 82, June
Previous Issue
Volume 82, February
 
 
arm-logo

Journal Browser

Journal Browser
Advances in Respiratory Medicine is published by MDPI from Volume 90 Issue 4 (2022). Previous articles were published by another publisher in Open Access under a CC-BY (or CC-BY-NC-ND) licence, and they are hosted by MDPI on mdpi.com as a courtesy and upon agreement with Via Medica.

Adv. Respir. Med., Volume 82, Issue 3 (April 2014) – 13 articles , Pages 191-325

  • Issues are regarded as officially published after their release is announced to the table of contents alert mailing list.
  • You may sign up for e-mail alerts to receive table of contents of newly released issues.
  • PDF is the official format for papers published in both, html and pdf forms. To view the papers in pdf format, click on the "PDF Full-text" link, and use the free Adobe Reader to open them.
Order results
Result details
Select all
Export citation of selected articles as:
139 KiB  
Letter
Przydatność IGRA i próby tuberkulinowej w diagnozowaniu utajonego zakażenia prątkiem gruźlicy w grupach narażonych na zawodowe czynniki ryzyka—Κomentarz do artykułu D. Borkowskiej i wsp.
by Tomasz Targowski
Adv. Respir. Med. 2014, 82(3), 323-325; https://doi.org/10.5603/PiAP.2014.0037 - 30 Apr 2014
Viewed by 319
Abstract
W pierwszym numerze “Pneumonologii i Alergologii Polskiej” z 2014 roku ukazała się kazuistyczna praca autorstwa Pani mgr Dagmary Borkowskiej i wsp [...] Full article
395 KiB  
Review
WspółCzesne Metody Wykrywania Mutacji Genu EGFR Jako Czynnika Predykcyjnego Dla Terapii Ukierunkowanej Molekularnie Chorych NA Niedrobnokomórkowego Raka PłUca—Czy Istnieje “ZłOty Standard” Diagnostyczny?
by Michał Skroński, Adam Szpechciński and Joanna Chorostowska-Wynimko
Adv. Respir. Med. 2014, 82(3), 311-322; https://doi.org/10.5603/PiAP.2014.0036 - 30 Apr 2014
Cited by 1 | Viewed by 592
Abstract
Zgodnie z aktualnymi zaleceniami polskimi i międzynarodowymi, wykrywanie mutacji somatycznych genu EGFR powinno być nieodzownym etapem rutynowej diagnostyki chorych na zaawansowaną postać gruczołowego raka płuca, u których rozważana jest terapia inhibitorami kinazy tyrozynowej. Klasyczne metody analizy genetycznej, takie jak sekwencjonowanie metodą Sangera, prezentują [...] Read more.
Zgodnie z aktualnymi zaleceniami polskimi i międzynarodowymi, wykrywanie mutacji somatycznych genu EGFR powinno być nieodzownym etapem rutynowej diagnostyki chorych na zaawansowaną postać gruczołowego raka płuca, u których rozważana jest terapia inhibitorami kinazy tyrozynowej. Klasyczne metody analizy genetycznej, takie jak sekwencjonowanie metodą Sangera, prezentują jednak ograniczoną efektywność diagnostyczną ze względu na molekularną heterogenność materiałów tkankowych//cytologicznych od chorych na raka płuca. Coraz większe znaczenie w praktyce laboratoryjnej zdobywają natomiast specjalistyczne techniki analizy mutacji o wysokiej czułości detekcji, przede wszystkim oparte na PCR w czasie rzeczywistym. Stały, dynamiczny rozwój technologii stosowanych w biologii molekularnej, zwłaszcza opracowanie metod sekwencjonowania nowej generacji, pozwala oczekiwać stosunkowo szybkiego wdrożenia równoległej analizy wielu biomarkerów predykcyjnych dla nowych terapii ukierunkowanych molekularnie, a także nieinwazyjnej diagnostyki mutacji genu EGFR w pozakomórkowej frakcji DNA izolowanego z krwi obwodowej. Full article
315 KiB  
Review
Wpływ doboru inhalatora i cząstki na skuteczność terapii wziewnej w POChP
by Paweł Śliwiński, Ryszarda Chazan, Piotr Dąbrowiecki, Karina Jahnz-Różyk, Robert Mróz and Michał Pirożyński
Adv. Respir. Med. 2014, 82(3), 300-310; https://doi.org/10.5603/PiAP.2014.0035 - 30 Apr 2014
Viewed by 632
Abstract
Farmakoterapia stosowana drogą inhalacyjną wykorzystuje efekt podania leku bezpośrednio do narządu docelowego. Umożliwia to podanie bardzo małej dawki leku, która wywiera efekt kliniczny porównywalny z terapią doustną przy wielokrotnie mniejszym efekcie toksycznym. Niemniej, także w terapii inhalacyjnej istnieją czynniki ograniczające dostęp molekuł leku [...] Read more.
Farmakoterapia stosowana drogą inhalacyjną wykorzystuje efekt podania leku bezpośrednio do narządu docelowego. Umożliwia to podanie bardzo małej dawki leku, która wywiera efekt kliniczny porównywalny z terapią doustną przy wielokrotnie mniejszym efekcie toksycznym. Niemniej, także w terapii inhalacyjnej istnieją czynniki ograniczające dostęp molekuł leku do receptorów narządów docelowych. Dostarczenie pożądanej dawki leku z inhalatora do płuc zależy od typu inhalatora (ciśnieniowy, proszkowy), jego charakterystyki (opór wewnętrzny, średnica cząstek i dystrybucja ich poszczególnych frakcji w generowanym aerozolu), warunków termicznych powietrza oraz od zdolności inhalacyjnych samego chorego. Zastosowanie inhalatorów suchego proszku (DPI) dzięki uwalnianiu dawki leku wdechem wyeliminowało występujący u wielu chorych problem koordynacji wdechu z momentem uwolnienia aerozolu z inhalatora. Poszczególne inhalatory DPI różnią się jednak istotnie pod względem możliwości ich optymalnego stosowania przez chorych na obturacyjne choroby układu oddechowego. Z tego powodu powinny być z rozwagą dobierane do potrzeb i możliwości każdego chorego. Full article
433 KiB  
Review
Zaburzenia odpowiedzi immunologicznej w raku płuca—Nowy cel terapii
by Joanna Domagała-Kulawik and Iwona Osińska
Adv. Respir. Med. 2014, 82(3), 286-299; https://doi.org/10.5603/PiAP.2014.0034 - 30 Apr 2014
Cited by 5 | Viewed by 657
Abstract
Rak płuca zajmuje pierwsze miejsce wśród przyczyn zgonów na nowotwory złośliwe. W znaczącej większości przypadków wysoki stopień zaawansowania choroby w chwili rozpoznania uniemożliwia zastosowanie leczenia przyczynowego bądź czyni to leczenie nieskutecznym. Jako nowotwór lity o małej specyfice antygenowej rak płuca wymyka się spod [...] Read more.
Rak płuca zajmuje pierwsze miejsce wśród przyczyn zgonów na nowotwory złośliwe. W znaczącej większości przypadków wysoki stopień zaawansowania choroby w chwili rozpoznania uniemożliwia zastosowanie leczenia przyczynowego bądź czyni to leczenie nieskutecznym. Jako nowotwór lity o małej specyfice antygenowej rak płuca wymyka się spod nadzoru immunologicznego i ataku komórek cytotoksycznych. Główną rolę w przeciw nowotworowej obronie układu odporności odgrywają limfocyty cytotoksyczne, których populacja różni się indywidualnie. Rozpoznanie antygenów nowotworowych przez komórki dendrytyczne i aktywację komórek cytotoksycznych hamuje wiele mechanizmów o działaniu supresorowym i regulatorowym. Głównymi komórkami osłabiającymi obronę immunologiczną są limfocyty T regulatorowe (Tregs). Ich funkcja zależy od ekspresji czynnika Foxp3 oraz obecności cząsteczki CTLA-4. Wykazano znaczne zwiększenie populacji Tregs, Foxp3 i CTLA-4 w komórkach raka płuca oraz w puli limfocytów naciekających guz. Inne elementy hamujące odpowiedź immunologiczną i promujące rozwój guza to populacja limfocytów Th17, polaryzacja makrofagów w kierunku M2, obecność mieloidalnych komórek supresorowych (MDSCs), znacznie zwiększone stężenia cytokin TGFβ i IL-10 w mikrośrodowisku guza. Rozpoznanie tych mechanizmów może mieć ważne implikacje terapeutyczne. W fazie badań klinicznych jest kilka rodzajów leków modulujących odpowiedź immunologiczną, których część wykazuje pewną skuteczność. Immunoterapia w raku płuca opiera się na wzmożeniu efektu cytotoksycznego (np. poprzez hamowanie CTLA-4, pobudzenie funkcji komórek dendrytycznych, hamowanie apoptozy limfocytów) lub produkcję szczepionek antynowotworowych z wykorzystaniem znanych antygenów, jak MAGE A3, MUC1, EGF, TGFβ. Immunoterapia w raku płuca ma charakter terapii personalizowanej—przed podjęciem leczenia wskazane jest dokładne rozpoznanie stanu układu odporności pacjenta. Umożliwia to badanie krwi obwodowej, ale bardziej wartościowe wydaje się wykorzystanie w tym celu metody BAL z dokładną oceną mikrośrodowiska guza. Full article
565 KiB  
Case Report
Lung Abscess Due to Streptococcus pneumoniae: A Case Series and Brief Review of the Literature
by Antonello Nicolini, Catia Cilloniz, Renata Senarega, Gianluca Ferraioli and Cornelius Barlascini
Adv. Respir. Med. 2014, 82(3), 276-285; https://doi.org/10.5603/PiAP.2014.0033 - 30 Apr 2014
Cited by 2 | Viewed by 869
Abstract
Anaerobes used to be the most common cause of community-acquired lung abscess, and Streptococcus species used to be the second most common cause. In recent years, this has been changing. Klebsiella pneumoniae is now an increasing cause of community-acquired lung abscess, but Streptococcus [...] Read more.
Anaerobes used to be the most common cause of community-acquired lung abscess, and Streptococcus species used to be the second most common cause. In recent years, this has been changing. Klebsiella pneumoniae is now an increasing cause of community-acquired lung abscess, but Streptococcus species continue to be major pathogens. Necrotizing pneumonia has generally been regarded as a rare complication of pneumococcal infection in adults. Type 3 Streptococcus pneumoniae was the single most common type implicated in necrosis; however, many other serotypes were implicated. This entity predominately infects children, but is present also in adults. Lung abscess in adults due to Streptococcus pneumoniae is not common. In this regard we present a case series of pulmonary cavitation due to Streptococcus pneumoniae and discuss the possible pathogenic mechanism of the disease. Full article
227 KiB  
Case Report
24-letni pacjent z chorobą zarostową żył płucnych—Opis przypadku
by Edyta Ćwiek, Marcelina Przemęcka, Jerzy Marczak, Jan Kuś, Renata Langfort and Paweł Górski
Adv. Respir. Med. 2014, 82(3), 271-275; https://doi.org/10.5603/PiAP.2014.0032 - 30 Apr 2014
Viewed by 467
Abstract
Choroba zarostowa żył płucnych (PVOD) jest bardzo rzadką przyczyną nadciśnienia płucnego o ciężkim przebiegu i złym rokowaniu. W pracy zaprezentowano przypadek 24-letniego pacjenta, u którego pierwszymi symptomami choroby były narastająca duszność i pogorszenie tolerancji wysiłku. Pacjent, do czasu postawienia właściwej diagnozy na podstawie [...] Read more.
Choroba zarostowa żył płucnych (PVOD) jest bardzo rzadką przyczyną nadciśnienia płucnego o ciężkim przebiegu i złym rokowaniu. W pracy zaprezentowano przypadek 24-letniego pacjenta, u którego pierwszymi symptomami choroby były narastająca duszność i pogorszenie tolerancji wysiłku. Pacjent, do czasu postawienia właściwej diagnozy na podstawie wyniku badania histopatologicznego wycinka z biopsji płuca, był leczony antagonistami wapnia i glikokortykosteroidami na podstawie wstępnej diagnozy nadciśnienia płucnego i choroby śródmiąższowej płuc. Przypadek ten ukazuje, że PVOD to jednostka trudna diagnostycznie i oporna na wszelkie leczenie zachowawcze, co jest szczególnie niekorzystnym czynnikiem rokowniczym dla pacjentów. Wobec braku skutecznego leczenia farmakologicznego i wysokiej śmiertelności pacjentów chorujących na PVOD, zrozumienie patogenezy choroby zarostowej żył płucnych, a także różnicowanie jej z tętniczym nadciśnieniem płucnym oraz poszukiwanie nowych metod terapeutycznych pozostają ważnymi wyzwaniami dla współczesnej medycyny. Full article
584 KiB  
Case Report
Pulmonary Embolism in a Young Male with Tuberculosis and Factor V Leiden
by Marcin Skowroński, Waldemar Elikowski, Anna Halicka and Aleksander Barinow-Wojewódzki
Adv. Respir. Med. 2014, 82(3), 264-270; https://doi.org/10.5603/PiAP.2014.0031 - 30 Apr 2014
Cited by 1 | Viewed by 318
Abstract
There is no doubt that venous thromboembolism (VTE) is a complex and multicausal disease. Tuberculosis (TB) itself is found to have thrombogenic potential. There is an association between tuberculosis and VTE. We present a case of a 31-year-old male diagnosed with TB after [...] Read more.
There is no doubt that venous thromboembolism (VTE) is a complex and multicausal disease. Tuberculosis (TB) itself is found to have thrombogenic potential. There is an association between tuberculosis and VTE. We present a case of a 31-year-old male diagnosed with TB after a 2-month delay. He was treated with an anticoagulant for pulmonary embolism (PE) complicated by pulmonary infarction, and with antibiotics for presumed bacterial pneumonia. The patient did not improve despite in-hospital treatment. Finally, TB was diagnosed with positive sputum smear for acid fast bacilli and subsequent culture of Mycobacterium tuberculosis. Antituberculous therapy was uneventful and the patient was discharged home. Thrombophilia screening revealed a heterozygous factor V Leiden mutation. This case report emphasises that although there is a steady decline in active cases of TB, it should be still placed high on the list as a differential diagnosis in non-resolving lung infection or pulmonary infarction. This is especially relevant in cases with typical radiological findings located in the upper lobes. On the other hand, definitive diagnosis may be challenging in a case of concurrent TB, bacterial pneumonia and pulmonary infarction. Thromboembolic events may develop in TB patients without any clinical VTE risk factors. Therefore, thromboprophylaxis should be cautiously considered in this group of patients. Full article
536 KiB  
Guidelines
Zalecenia Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc Dotyczące Rozpoznawania i Leczenia Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc
by Paweł Śliwiński, Dorota Górecka, Ewa Jassem and Władysław Pierzchała
Adv. Respir. Med. 2014, 82(3), 227-263; https://doi.org/10.5603/PiAP.2014.0030 - 30 Apr 2014
Cited by 17 | Viewed by 1263
Abstract
Pierwsze krajowe “Zalecenia postępowania w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP)” powstały w 1998 roku z inicjatywy profesorów Jana Zielińskiego i Józefa Małolepszego oraz dr. hab [...] Full article
260 KiB  
Article
Spectrum of Interstitial Lung Disease at a Tertiary Care Centre in India
by Raj Kumar, Nitesh Gupta and Nitin Goel
Adv. Respir. Med. 2014, 82(3), 218-226; https://doi.org/10.5603/PiAP.2014.0029 - 30 Apr 2014
Cited by 16 | Viewed by 484
Abstract
Introduction: The available data on the epidemiology of interstitial lung disease (ILD) from India is sparse. Hence, the present study was undertaken with the aim to analyse the demographic profile and clinical, radiological and pathological characteristics along with physiological parameters of various subgroups [...] Read more.
Introduction: The available data on the epidemiology of interstitial lung disease (ILD) from India is sparse. Hence, the present study was undertaken with the aim to analyse the demographic profile and clinical, radiological and pathological characteristics along with physiological parameters of various subgroups of ILD patients. Material and methods: We retrospectively studied 289 patients diagnosed with ILD during the years 2001–2013 at one of the respiratory units of Vallabhbhai Patel Chest Institute. Results: Mean age at presentation was 44.24 years; females comprised 54.68% of the patients. Prior to presentation at our centre, 14.84% patients had been treated with antituberculous therapy due to misdiagnosis of tuberculosis. In the pool of ILDs analysed, sarcoidosis (37.3%) was found to be the most common subgroup, followed by IPF (27.6%) and NSIP (25.6%). Cough (92.97%) was the most common presenting symptom; exertional dyspnoea was found in 79.2% of patients. Digital clubbing was commonest in IPF, found in 30% of patients. Significant desaturation on six-minute walk test was most frequenty seen (50%) in NSIP patients. The most common pattern on chest roentgenogram was reticular/reticulo-nodular pattern (80.2%) and on HRCT—interstitial fibrosis (49.9%). Mean of predicted total lung capacity (TLC) was 64.3%, the lowest being in the IPF group (58.88%). Mean of predicted DLCO was 50.56%, the lowest being in the IPF group (42.75%). The overall diagnostic yield of bronchoscopic biopsy was 83.04%, the highest yield being among sarcoidosis patients (96.29%). Conclusions: We found sarcoidosis, IPF and NSIP to be the most common ILDs in northern India. ILDs are still frequently misdiagnosed as TB, and increased awareness, education and diagnostic facilities are required to diagnose ILDs at an early stage. Full article
451 KiB  
Article
Pulmonary Alveolar Proteinosis during a 30-Year Observation. Diagnosis and Treatment
by Justyna Fijołek, Elżbieta Wiatr, Elżbieta Radzikowska, Iwona Bestry, Renata Langfort, Małgorzata Polubiec-Kownacka, Jacek Prokopowicz and Kazimierz Roszkowski-Śliż
Adv. Respir. Med. 2014, 82(3), 206-217; https://doi.org/10.5603/PiAP.2014.0028 - 30 Apr 2014
Cited by 5 | Viewed by 1710
Abstract
Introduction: Pulmonary alveolar proteinosis (PAP) is a rare disease characterised by the abnormal accumulation of surfactant-like material in macrophages within the alveolar spaces and distal bronchioles. The course of the disease is variable and the prognosis is often good. However, progressive disease in [...] Read more.
Introduction: Pulmonary alveolar proteinosis (PAP) is a rare disease characterised by the abnormal accumulation of surfactant-like material in macrophages within the alveolar spaces and distal bronchioles. The course of the disease is variable and the prognosis is often good. However, progressive disease in some patients can cause respiratory dysfunction and can be life threatening. In this situation, the only effective treatment is whole lung lavage. The objective of the study was to present the characteristics and the course of pulmonary alveolar proteinosis in our own material, the diagnostic methods used, the indications for treatment and the treatment efficacy. Material and methods: Retrospective analysis included 17 patients: 6 women and 11 men, aged from 32 to 56 years, who were observed in the Third Lung Department of Pneumonology at the National Institute of Tuberculosis and Lung Diseases between 1984 and 2013. In all patients chest X-ray, pulmonary function test and blood gases were performed. In 15 patients, high-resolution computed tomography (HRCT) was obtained. Bronchoscopy was performed in all of the patients, and in 7/17, bronchoalveolar lavage (BAL) was carried out. Fourteen patients underwent open lung biopsy. The indications for whole lung lavage (WLL) were progression of dyspnoea with restriction of daily activity and/or hypoxaemia. Results: In most of the patients (13/17) the diagnosis was established outside our institute. Patients were referred to our department to establish further procedures. The criteria of diagnosis of PAP in most patients (16/17) was the histological examination of lung tissue, obtained by open lung biopsy (14 cases) and transbronchial lung biopsy (TBLB) (2 cases). Only in one patient the diagnosis was established on the basis of BAL. HRCT imaging was characteristic of proteinosis in 11/15 patients, and BAL examination in 6/7 patients, in whom BAL was performed. In four patients, who had been exposed to injurious factors for many years, secondary proteinosis was recognised; in other patients, no exposure or no other disease was found, and primary alveolar proteinosis was diagnosed. In one patient granulocyte macrophage colony stimulating factor autoantibody was detected. The majority of patients (10/17) had clinical symptoms at the diagnosis. The most commonly reported was dyspnoea, followed by respiratory tract infections. The most common abnormality (12/17) in pulmonary lung test was a decrease of diffusing capacity of the lung for carbon monoxide (DLCO). Respiratory distress at rest was found in two patients. Patients were observed for the period of 6 months to 19 years. Spontaneous partial remission was observed in 10 out of 13 untreated patients, including one complete remission; in 3 cases stabilisation was found in radiological examinations; and in other 4 patients, whole lung lavage was used, resulting in clinical improvement with partial resolution of lesions in radiological examinations in 3 patients. In one patient, despite WLL being repeated three times, improvement was not achieved. Conclusions: Pulmonary alveolar proteinosis is a rare interstitial disease with a mild course in most cases. In 13/17 patients diagnosis was based on histological examination of samples from open lung biopsy. The presented patients were observed in the years 1984–2004, and at that time histologic examination was the main diagnostic method. The most common abnormality in pulmonary function tests was decrease of DLCO. In most cases, spontaneous remission of the disease was observed. In four patients with severe course of PAP, WLL was performed with subjective, functional and radiological improvement in 3 of them. Full article
542 KiB  
Article
Accuracy of FDG PET/CT in the Evaluation of Solitary Pulmonary Lesions—Own Experience
by Lucyna Opoka, Jolanta Kunikowska, Zbigniew Podgajny, Małgorzata Szołkowska, Katarzyna Błasińska-Przerwa, Barbara Burakowska, Karina Oniszh, Piotr Rudziński, Iwona Bestry and Kazimierz Roszkowski-Śliż
Adv. Respir. Med. 2014, 82(3), 198-205; https://doi.org/10.5603/PiAP.2014.0027 - 30 Apr 2014
Cited by 9 | Viewed by 506
Abstract
Introduction: In recent years, positron emission tomography (PET) has been increasingly applied in the diagnosis of neoplastic lung diseases. In contrast to conventional imaging studies, PET-CT enables the visualisation of not only the morphology of the suspicious lesion, but also its metabolism. The [...] Read more.
Introduction: In recent years, positron emission tomography (PET) has been increasingly applied in the diagnosis of neoplastic lung diseases. In contrast to conventional imaging studies, PET-CT enables the visualisation of not only the morphology of the suspicious lesion, but also its metabolism. The aim of the present study was to investigate the role of PET-CT in the initial assessment of patients with indeterminate solitary pulmonary lesions. Material and Methods: The study was conducted on a group of 82 patients with indeterminate lung nodule diagnosed at the National Institute of Tuberculosis and Lung Diseases in the period from January 2008 to May 2011. CT and PET-CT were performed in all of the patients. Histological or cytological examination of the biopsy specimens obtained from bronchoscopy, mediastinoscopy and intraoperatively were the reference tests. Results: Malignancy was documented in 40 patients (48.8%). Histopathological analysis of all tumours revealed 12 cases of squamous cell carcinoma, 18 cases of adenocarcinoma and 1 case of carcinoid, whereas in 9 patients the diagnosis of “non-small cell cancer not otherwise specified” was made. All lesions except one were of solid character on chest CT. SUVmax values exceeding 2.5 were found in 38 cancer patients (true positives, TP). The mean value of SUVmax was 9.1 (1–26.8). Forty-two lesions were documented as benign (51.2%). SUVmax values equal to or less than 2.5 were found in 37 patients (true negatives, TN). The mean value of SUVmax in this group was 1.9 (0.5–8.6). The diagnostic value of PET-CT SUVmax exceeding 2.5 in the prediction of neoplastic origin of solitary pulmonary lesions was: sensitivity—95% (95% CI 84–99%), specificity—88% (95% CI 75–95%) and accuracy—91.5% (95% CI 83–96%). Positive predictive value (PPV) was 88.4% (95% CI 76–95%), and negative predictive value (NPV) was 94.8% (95% CI 83–99%). False negative results concerned two patients, with final diagnosis of carcinoid and adenocarcinoma; false positive results were obtained in 5 patients with various inflammatory lesions. Conclusions: In the present study, PET-CT appeared to have high sensitivity (95%), but lower specificity (88%) for predicting the malignant character of solitary pulmonary lesions. Overall diagnostic value of PET-CT SUVmax > 2.5 was high—PPV was 88.4%, NPV was 94.8%. In the authors’ opinion, the PET-CT value may increase when clinical data as well as other radiological documentation (with retrospective assessment) are taken into consideration. Full article
159 KiB  
Editorial
“Pneumonologia i Alergologia Polska” w latach 2010–2014
by Monika Szturmowicz, Urszula Demkow, Monika Franczuk, Elżbieta Puścińska, Elżbieta Radzikowska and Paweł Górski
Adv. Respir. Med. 2014, 82(3), 194-197; https://doi.org/10.5603/PiAP.2014.0026 - 30 Apr 2014
Viewed by 332
Abstract
W związku ze zbliżającym się XXXIII Zjazdem Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc [...] Full article
129 KiB  
Editorial
Rozpoznawanie śródmiąższowych chorób płuc
by Ewa Rowińska-Zakrzewska
Adv. Respir. Med. 2014, 82(3), 191-193; https://doi.org/10.5603/PiAP.2014.0025 - 30 Apr 2014
Viewed by 404
Abstract
W pojęciu rozlanych śródmiąższowych chorób płuc mieszczą się jednostki chorobowe o nieznanej przyczynie oraz zmiany wtórne w stosunku do innych czynników [...] Full article
Previous Issue
Next Issue
Back to TopTop